Technika siatkówki na schematach

Zagrywka

Zagrywką zaczyna się każda akcja. Początkujący uczą się najpierw zagrywki dolnej, potem zagrywki szybującej z góry (flot); później dochodzą flot z wyskoku i zagrywka z wyskoku z rotacją.

Zagrywka szybująca z góry, krok po kroku

1. Stań za linią końcową, ciężar ciała na nodze zakrocznej, piłkę trzymaj ręką nieuderzającą mniej więcej na wysokości bioder⁷. W chwili uderzenia stopa nie może dotknąć linii końcowej Przepis 12.4.3.
2. Mały krok do przodu, wzrok na piłce; łokieć ręki uderzającej powyżej barku⁷.
3. Podrzuć piłkę nisko przed bark ręki uderzającej, biodra i barki obracają się w stronę celu⁷. Wolno podrzucić piłkę tylko raz Przepis 12.4.2.
4. Uderz otwartą dłonią przy usztywnionym nadgarstku; ręka uderzająca jest wyprostowana i po uderzeniu zostaje w górze, dłoń wskazuje cel⁷. Zagrywkę wykonuje się w ciągu 8 sekund od gwizdka Przepis 12.4.4.

Flot z wyskoku: Trzy kroki rozbiegu jak przy ataku, podrzut piłki przy drugim kroku, uderzenie dłonią z tyłu tuż pod środkiem piłki i lądowanie w boisku⁸.

Zagrywka z wyskoku z rotacją: Zacznij około 3 m za linią końcową, podrzuć piłkę daleko przed siebie, wyskocz i uderz ją z tyłu; dłoń przetacza się po piłce i nadaje jej rotację do przodu⁹.

Częste błędy

• Piłka podrzucona za wysoko albo za głowę
• Luźny nadgarstek: piłka traci kierunek
• Wygięcie w łuk przy uderzeniu; lepiej zostać „wysokim”⁷

Ćwiczenie: Zagrywka w strefy celu

Odbicie sposobem dolnym

Odbicie dolne to pierwsze odbicie przy większości zagrywek i mocnych ataków. Dobre przyjęcie daje rozgrywającemu czas.

Przyjęcie przodem do piłki, krok po kroku

1. Pozycja wyjściowa: stopy trochę szerzej niż na szerokość barków, cała stopa na podłożu, ciężar ciała z przodu, kolana i biodra lekko ugięte, barki nad stopami³.
2. Podejdź do piłki i graj ją przed sobą: miejsce kontaktu jest zawsze przed linią barków³.
3. Ustaw płaszczyznę odbicia wcześnie i spokojnie. Kąt padania równa się kątowi odbicia: przedramiona wskazują cel przyjęcia³.
4. Impuls dają barki, nie nogi: kąt w kolanach i biodrach przy kontakcie z piłką prawie się nie zmienia³.

Przyjęcie z boku: Gdy piłka leci obok ciała powyżej pasa, złącz płaszczyznę odbicia z boku ciała: bark zewnętrzny prowadzi na zewnątrz, a wewnętrzny opada w dół³.

Częste błędy

• Mocny zamach rękami: piłka leci za daleko
• Ugięte łokcie: piłka ucieka w bok
• Prostowanie nóg i otwieranie bioder w chwili kontaktu: przyjęcie staje się niespokojne³
• Złączenie płaszczyzny przed ciałem i szarpnięcie nią w bok do piłki³

Ćwiczenie: Przyjęcie do celu

Odbicie sposobem górnym

Odbiciem górnym z przyjęcia robi się atak. Czyste dłonie są ważne: przytrzymanie albo rzucenie piłki to błąd Przepis 9.2.2.

Wystawa do przodu, krok po kroku

1. Wcześnie stań pod piłką i ustaw ciało w kierunku celu: stopy, biodra i barki wskazują kierunek podania, a ustawienie jest gotowe przed kontaktem z piłką².
2. W biegu ręce pracują swobodnie; dłonie podnoś dopiero wtedy, gdy stopy się zatrzymają, bo z rękami w górze biegniesz wolniej⁵.
3. Pozycja do odbicia: lekki wykrok, kolana ugięte, tułów wyprostowany, dłonie przed czołem i nad nim².
4. Odbicie: ręce i nogi się prostują, impuls wychodzi z dłoni, a wyprost dłoni, rąk i nóg kończy się w tej samej chwili; potem na moment zostań w pozycji końcowej².

Za siebie, nad głową: Przy wystawie do tyłu nadgarstki odchylają się najpierw w górę, a potem do tyłu, kciuki dają impuls do tyłu; po odbiciu dłonie są otwarte i skierowane w górę².

Częste błędy

• Piłka w dłoniach zamiast na palcach
• Dłonie za nisko, przed klatką piersiową
• Dłonie skierowane w sufit, nadgarstek odgięty do tyłu²
• Nadgarstki obrócone za bardzo na zewnątrz: po wystawie dłonie odchodzą od siebie⁵
• Impuls z ciała: zgięcie w biodrach albo ruch przeciwny do kierunku podania²

Ćwiczenie: Odbicia górne w parach z krokiem dostawnym

Atak

Atak to zwykle trzecie odbicie, którym drużyna chce zdobyć punkt. Wyczucie czasu w rozbiegu jest ważniejsze niż sama siła.

Rozbieg i uderzenie dla praworęcznych (leworęczni odwrotnie)

1. Zacznij za linią ataku, z ciężarem ciała na przodzie prawej stopy, i poczekaj na wystawę, żeby dobrze zgrać rozbieg¹⁰.
2. Pierwszy krok lewą nogą w stronę siatki, potem duży, szybki krok prawą; obniż się i zamachnij obiema wyprostowanymi rękami do tyłu, aż będą mniej więcej poziomo¹⁰.
3. Szybko dostaw lewą stopę przed prawą, biodra otwierają się w stronę wystawy. Obie ręce idą w górę, gdy nogi się odbijają; lewa ręka wskazuje piłkę, prawa jest zgięta za głową¹⁰.
4. Uderzenie: mięśnie brzucha rozpoczynają skręt, lewa ręka ciągnie w dół, prawa wystrzeliwuje wyprostowana do piłki, dłoń otwarta i luźna¹⁰.
5. Wyląduj na obu nogach, barkami do siatki, i od razu przejdź do bloku¹⁰; nie dotykaj siatki między antenkami Przepis 11.3.1.

Kiwka i blok-aut: Rozbieg jak do mocnego ataku, ale ręka idzie dłonią prosto do piłki. Miękkimi palcami kładziesz piłkę tuż za blokiem, sztywnymi wbijasz ją w wolne miejsce albo w ręce blokujących tak, żeby wyszła na aut¹¹. W hali kiwka jest dozwolona, dopóki piłka nie jest złapana ani rzucona Przepis 13.1.2.

Częste błędy

• Wbieganie pod piłkę
• Za wczesny rozbieg
• Skok do przodu zamiast w górę

Ćwiczenie: Rozbieg i atak z pozycji 4

Blok

Blokować mogą tylko zawodnicy pierwszej linii Przepis 14.1.1. Blok nie musi zawsze zdobywać punktu: według WVV jego celem jest zamknięcie strefy i spowolnienie ataku⁴.

Blok krok po kroku

1. Pozycja wyjściowa: stopy na szerokość bioder, kolana i biodra lekko ugięte, ciężar ciała równo na obu stopach, odległość od siatki na długość ramienia⁴.
2. Obserwuj w tej kolejności: piłka, rozgrywający, piłka, atakujący. Najpierw przyjęcie i miejsce wystawy, potem rozgrywający, lot piłki i na końcu rozbieg i ręka atakującego⁴.
3. Przesuwaj się krokiem dostawnym: biodra na tej samej wysokości, barki równolegle do siatki, odbicie z nogi przeciwnej⁴.
4. Wyskocz pionowo i jak najwcześniej, jak najdalej i jak najdłużej przenieś ręce wyprostowane przed sobą nad górną krawędź siatki; wracaj tą samą drogą⁴. Piłki po drugiej stronie dotknij dopiero po odbiciu atakującym przeciwnika Przepis 14.3.
5. Utrzymaj napięcie ciała, wyląduj na obu nogach i od razu przejdź do następnej akcji⁴; nie dotykaj siatki Przepis 11.3.1.

Częste błędy

• Uderzanie rękami w siatkę
• Dryfowanie w bok w powietrzu
• Opuszczanie nadgarstków tak, że palce wskazują podłogę⁴
• Aktywny wymach z biodra albo ruch uderzenia rękami⁴

Ćwiczenie: Zamknięcie podwójnego bloku

Obrona

Obrona w polu utrzymuje akcję przy życiu: czytaj atakującego, zostań nisko, utrzymaj piłkę po swojej stronie. Volleyball Canada opisuje obronę jako jednocześnie intensywną i spokojną¹³.

Obrona krok po kroku

1. Postawa gotowości: stopy trochę szerzej niż barki, ciężar ciała z przodu, barki wysunięte, ręce ugięte przed ciałem, dłonie do góry; wzrok na atakującym¹³.
2. Tuż przed uderzeniem opuść ciężar ciała małym podskokiem: tak stoisz stabilnie albo szybko ruszasz¹³.
3. Gdy widzisz kierunek, wprowadź ciało i ręce pod piłkę bez przestawiania stóp: jedną nogę ugnij, drugą wyprostuj¹³.
4. Dłonie złącz dopiero przy piłce; ręce przed ciałem, barki nad kolanami. Po kontakcie ręce chwilę zostają złączone, a ciało podąża za ruchem¹³.

Częste błędy

• Za wczesne prostowanie się
• Zamach rękami przy mocnych atakach
• Zatrzymanie ruchu w chwili kontaktu: obrona zostaje za nisko¹³

Ćwiczenie: Obrona ataków z podwyższenia